5 Dieren die elektriciteit produceren

Dieren hebben heel wat trucjes achter de hand om zichzelf te beschermen of om prooien mee te vangen. Het produceren van elektriciteit is daar een goed voorbeeld van. Sommige dieren kunnen zulke krachtige elektriciteit opwekken, dat ze zelfs in staat zijn om een mens bewusteloos te krijgen. Wil je weten welke dieren je het beste moet vermijden wanneer je een elektrische schok wilt voorkomen? Je leest het in deze top 5 dieren die elektriciteit produceren.

Apteronotus albifrons

Apteronotus albifrons

De Apteronotus albifrons is vooral in zoet water in de tropische regio’s van Zuid-Amerika te vinden. De vis ziet er zwart uit met een witte streep op zijn neus en twee witte ringen op zijn staart. Deze vissen hebben geen schubben en kunnen ongeveer 50 centimeter lang worden. DeApteronotus albifrons heeft een elektrisch orgaan en kleine receptoren die over het hele lichaam verspreid zijn. Dat betekent dat deze dieren niet alleen elektriciteit kunnen produceren, maar ook elektriciteit kunnen voelen. Deze vaardigheid gebruiken ze om prooien op te sporen, maar ook om met soortgenoten te communiceren. De hoeveelheid elektriciteit die ze produceren is zwak, dus je hoeft je geen zorgen te maken over een dodelijke schok.

Torpediniformes

Torpediniformes

Torpediniformes is een familie roggen die allemaal over elektrische kwaliteiten beschikken. Er zijn in totaal 69 van dit soort roggen te vinden. Ze gebruiken elektriciteit om hun prooien mee uit te schakelen, waarna ze in alle rust hun hapje op kunnen eten. Gemiddeld kunnen deze roggen tussen de 8 en 220 volt aan elektriciteit produceren. Je vindt roggen uit deze familie voornamelijk in ondiepe wateren langs de kust. Ze bewegen langzaam en gebruiken hun staart om zichzelf vooruit te duwen. De roggen hebben het voornamelijk gemunt op kleine prooien, zoals vissen. De oude Grieken waren al bekend met de elektrische krachten van deze roggen, want ze gebruikten de elektrische schokken om pijn mee te verzachten tijdens operaties en bevallingen.

Astroscopus guttatus

Astroscopus guttatus

Canvasman21/wikipedia/CC BY-SA 3.0

Deze vis leeft aan de oostkust van de Verenigde Staten. Ze komen vooral voor op dieptes van ongeveer 35 meter. Ze hebben een zwart met bruin lichaam, met witte vlekken in de nek en op de rug. De mond van deze vissen wijst naar boven, waardoor ze hun prooien onverwachts kunnen vangen terwijl ze gecamoufleerd worden door de zeebodem. Ook deze vis heeft elektrische organen, die je kunt vinden in het gebied achter de ogen. Ze gebruiken hun elektrische schokken voornamelijk om prooien mee uit te schakelen.

Siddermeervallen

Siddermeervallen

Siddermeervallen zijn een grote familie van 19 soorten vissen die allemaal in staat zijn om elektriciteit op te wekken. Ze leven voornamelijk in Afrika, waarvan het grootste deel in het water van de Nijl te vinden is. Ze kunnen met gemak schokken van 350 volt opwekken. Dat is handig, want ze gebruiken hun elektrische kracht om prooien mee te verlammen. Ze hebben het vooral gemunt op andere vissen, maar eten ook eieren van andere vissoorten. De oude Egyptenaren maakten dankbaar gebruik van de elektrische eigenschappen van Siddermeervallen. Ze gebruikten deze schokken onder andere om artritis mee te behandelen. Hier werden wel alleen de kleine vissen voor gebruikt, omdat de grote vissen te grote, pijnlijke schokken uitdeelden. De schok van deze dieren is niet groot genoeg om een persoon mee te vermoorden, maar ze kunnen wel voor verlamming of bewusteloosheid zorgen.

Sidderaal

Sidderaal 2

Je herkent een sidderaal meteen aan zijn lange, slanke lichaam. Ze hebben een grijsbruine kleur, met een gele of oranje onderkant. De dieren leven voornamelijk in het water van de Amazone in Zuid-Amerika. Het bijzondere aan de sidderaal is dat dit dier maar liefst drie organen heeft die elektriciteit produceren. Sterker nog: vier vijfde van het lichaam van de aal wordt door deze organen in beslag genomen. Hierdoor kan de sidderaal schokken met hoge en lage voltages produceren. Dit is vooral handig bij het uitschakelen van prooien. Mensen zijn ook niet veilig voor de sidderaal. In de meeste gevallen zorgt een schok van deze dieren slechts voor tijdelijk ongemak. Toch is het in het verleden voorgekomen dat mensen zijn overleden door de enorme schok.
Naar boven