Aan vogels geen gebrek in Nederland. Naast kwetterende mussen en vinkjes hebben we ook verschillende soorten uilen in ons land. In totaal zijn er zes uilensoorten die hier daadwerkelijk broeden. Daarnaast zijn er twee soorten die Nederland af en toe aandoen als dwaalgast. Ben je benieuwd naar welke uilen je hier in het wild kunt spotten? Dit zijn alle acht.
1. Kerkuil
De kerkuil is vooral te vinden in open landschappen, dus hij is dol op de grote weilanden die we in Nederland hebben. Ze zijn vooral in het donker actief, want dan gaan ze op jacht naar veldmuizen en andere kleine hapjes. Overdag verstopt hij zich het liefste op een rustige plek, waar hij in alle rust kan slapen. Je herkent de kerkuil vooral aan zijn kop: hij heeft een hartvormige, witte gezichtssluier. Zijn veren zijn geelbruin met grijze vlekjes op de bovenkant, de onderkant is wit.
2. Ransuil
De veren van de ransuil hebben een bijzonder patroon, waardoor hij nauwelijks opvalt wanneer hij in een boom aan het rusten is. Hij heeft geelbruine veren met donkerbruine strepen en een lichtere onderkant. De ransuil valt ook op dankzij de twee oorpluimen op zijn kop: dat zijn geen echte oren, maar veren. Ook deze uil leeft het liefste in de buurt van open velden, waar hij vooral op muizen jaagt. Hij maakt niet gauw gebruik van broedkasten, want hij pikt veel liever het oude nest van een ekster of kraai in.
3. Bosuil
Het is de meest voorkomende uilensoort van heel Europa, dus de bosuil is ook in Nederland regelmatig te zien. Hij kan in allerlei verschillende gebieden overleven, van drukke steden tot dichtbegroeide bossen. De uil broedt het liefste in boomholtes, waar hij zich al vroeg in de lente verstopt. Wanneer je de bosuil hoort roepen, herken je zijn geluid misschien wel: het is de roep die in talloze enge films wordt gebruikt. De bosuil heeft een ronde kop en zwarte ogen, en kan grijs, roestrood of donkerbruin zijn.
4. Velduil
De naam zegt het al: de velduil is een groot liefhebber van open gebieden. In de praktijk is hij vooral bij veengebieden, moerassen en duinen te vinden. Je hoeft niet tot het donker te wachten om de velduil in actie te zien, want deze uil is ook overdag actief. Je herkent hem aan zijn opvallende gele ogen en zijn kleine oorpluimen. Zijn veren hebben een lichtgeelbruin kleur met donkerbruine vlekken, wat zorgt voor uitstekende camouflage op de grond. Als broedvogel is hij zeldzaam in Nederland: de meeste broedparen zitten op de Waddeneilanden.
5. Steenuil
De steenuil is een van de weinige uilen die zich niet snel verstopt voor mensen. Het is de kleinste uil van Nederland, met een lengte van ongeveer 22 centimeter, en daarmee ongeveer zo groot als een merel. Hij woont graag op boerenerven en in landbouwgebieden met heggen en paaltjes, van waaruit hij de jacht inzet. Zijn veren zijn donkerbruin met witte vlekjes. Zijn gele ogen en witte wenkbrauwstrepen maken hem makkelijk herkenbaar. De steenuil heeft een klein leefgebied en blijft het hele jaar op dezelfde plek. Jonge steenuilen blijven altijd in de buurt van hun geboorteplek.
6. Oehoe
De oehoe is de grootste uil van Nederland en behoort tot de grootste uilen ter wereld. Hij wordt 60 tot 75 centimeter lang en is direct herkenbaar aan zijn grote oorpluimen en knaloranje ogen. Lange tijd was de oehoe vrijwel verdwenen uit Nederland, omdat jagers hem vanwege zijn grote formaat een makkelijke prooi vonden. Dankzij beschermingsmaatregelen en herintroductie in Duitsland broedt hij sinds 1997 weer in ons land. De oehoe is een opportunistische jager die eet wat er in zijn omgeving voorhanden is: van muizen en konijnen tot andere roofvogels en zelfs vossen.
7. Sneeuwuil (dwaalgast)
De sneeuwuil herken je uit duizenden dankzij zijn opvallende witte verenkleed, waarmee hij nauwelijks opvalt in zijn natuurlijke leefomgeving: de toendra’s in het uiterste noorden van Azië, Europa en Noord-Amerika. Hij is een dwaalgast in Nederland en wordt hier zelden gezien. Als hij al opduikt, is de kans groot dat hij meegekomen is op een schip vanuit het Scandinavische gebied. De vrouwtjes hebben een wat donkerdere kleur dan de mannetjes. Hij leeft vooral van muizen, maar kan ook konijnen en sneeuwhoenders vangen.
8. Ruigpootuil (dwaalgast)
De ruigpootuil is een relatief kleine uil met een gemiddelde lengte van 24 tot 26 centimeter en een gewicht van 100 tot 150 gram. Zijn ogen zijn geel en vallen extra op dankzij de verenkrans rondom zijn kop. Hij is vernoemd naar zijn wit bevederde poten en klauwen. De ruigpootuil is geen vaste broedvogel meer in Nederland: hij heeft gebroed in de Drentse bossen tussen 1973 en 1979, maar sindsdien is dat niet meer structureel gebeurd. Tegenwoordig geldt hij als dwaalgast. Als hij al wordt waargenomen, is dat vrijwel altijd in naaldbossen in Drenthe.